Als Vicky kan ik uiting geven aan de persoon die ik niet kan zijn in deze normatieve maatschappij

Wij interviewden Martijn, alias Vicky ViQueen.

“‘’Ik vind het belangrijk om inclusiviteit uit te dragen. Ik draag bijvoorbeeld acrylnagels, maar zie er met mijn 2 meter lengte en baard uit als iemand die dat niet zou moeten doen. In de omgeving waar ik me als Martijn in beweeg is dat uitzonderlijk. Mensen vinden daar iets van. Als Vicky ViQueen, ligt dat anders. Wat als afwijkend gezien wordt, mag als dragqueen ineens wel, omdat het dan in dat hokje past.””

Martijn alias Vicky ViQueen is 27 jaar en woont en werkt in Breda.

Foto door: jordybrada.com

Wie is Martijn/ Vicky ViQueen?

Ik ben naar Breda gekomen om te studeren en werk nu full time. Daarnaast ben ik vrijwilliger bij het COC, de oudste nog bestaande LHBTI organisatie in Nederland. Voor hen geef ik workshops op scholen in Breda. Vicky ViQueen is mijn alter ego, een persona gebaseerd op mijn vrouwelijke en activistische kanten. In de zomer van 2019 vroeg een bevriende collega me mee naar een dragworkshop door Thorn Vineyard (zie de link onder het artikel). Deze persoon is echt een idool van mij, dus ik ging mee omdat ik die graag wilde ontmoeten. Het was mijn eerste keer en mensen waren meteen enthousiast over mijn performance. Daarna kwam ik in Breda terecht bij House of Salvia van Luuk van de Ven. Hier kon ik deze kant van mezelf verder verkennen. Ik weet nog goed dat ik in februari 2020 mijn eerste echte optreden had als Vicky, nog net voor de lockdown. Daarvoor was ik hier nog niet zo heel serieus mee bezig, maar sindsdien ben ik helemaal hooked.

Is Vicky een soort verslaving?

Als Vicky kan ik uiting geven aan andere kanten van mezelf, zonder dat ik daar meteen op aangesproken word. Vicky kan/ mag veel meer over bepaalde maatschappelijke grenzen heen dan in het dagelijks leven, dat is wel lekker ja. Ik kan hier niet over straat als man op hakken of totally in drag bijvoorbeeld. Je krijgt nog steeds negatieve of zelfs agressieve reacties. Hetzelfde als ik ’s avonds naar huis fiets met mijn make-up nog op na een optreden. Dat vraagt wat van je, om dat ongevraagd aan te moeten gaan. Ik ervaar dat er in Nederland minder ‘’kan’’ ten opzichte van andere landen. Hier is het vooral doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Vicky is mijn meer kunstzinnige kant. Dat vind ik ook terug bij House of Salvia, waar veel mensen zitten die kunstzinnig zijn. De kunstwereld is een hele andere wereld dan waar ik vandaan kom, of waar ik dagelijks in zit. De openheid die daar is, daar leer ik weer van.

Je kunt iets op een zachte of provocerende manier proberen te veranderen. Hoe doe jij dat?

Mijn zijn is altijd al een beetje aanstootgevend om over na te denken, omdat we niet gewend zijn om met mensen om te gaan die gender non-conform zijn. Die zichtbaarheid vind ik belangrijk. Als Vicky kan ik daarin verder gaan. Daarbuiten probeer ik dat steeds meer te laten zien. Ik draag altijd acrylnagels, maar ook make-up out of drag (dus als Martijn) om toch een statement te maken. Ik merk dat mensen daar iets van vinden. Ik krijg van mensen veel vaker complimenten over mijn nagels, terwijl ze dat bij een vrouw niet zouden doen, of ze stellen me constant vragen waarom ik me zo uit. Om mijn antwoord gaat het dan niet per sé, merk ik meestal, daar valt nog wel iets te winnen.

Op 24 februari treedt Vicky ViQueen met House of Salvia op in de Avenue in Breda, klik hier voor info!

En op 17 februari kun je weer aansluiten bij Normbrekers, deze keer bespreken we #genderrollen.

Dit interview kwam tot stand i.s.m. Nieuwe Veste/ Culturele Markthal. Wil je meer weten over dit onderwerp? Neem dan een kijkje op de inclusie thema pagina van de Culturele Markthal

Wil je meer?

Meer zien, horen en lezen over genderidentiteit?
Hieronder vind je onze leestips!

Sissy, a coming of gender story – Jacob Tobia
Damn Honey – Marie-Lotte Hagen
Een bijzondere liefde, als je partner transgender is – Marian Geusen
Dagboek van een transgender – Mason Hoogendoorn
Eindelijk vrouw van Bo – Spilbeeck
Meisje van Mars – Anna Woltz
My Brothers name is Jessica – John Boyne
De maakbare man – Maxim Februari
Gender in de blender – Piet Hoebeke
Confrontaties – Simone Atangana Bekono